دانشگاه تهران، دانشگاه سوربن

این روزها در اخبار بین الملل و اروپا این خبر دائماً مخابره می شود که پلیس، دانشجویانی را که در دانشگاه سوربن فرانسه در اعتراض به قوانین جدید کار، متحصن شده بودند، با زور و ضرب وشتم از دانشگاه بیرون کشید و به راحتی بازداشت کرد و در خیابانها نیز به تجمعات دانشجویان در تمامی نقاط فرانسه حمله ور شده و اعمال خشونت نمود. با تمام این اوصاف دولت فرانسه و شخص رئیس جمهور (ژاک شیراک)نیز قانون جدید کار را علیرغم تمامی مخالفتها مورد تایید و پذیرش خود قرار داده اند.

با شنیدن این اخبار یاد دانشگاه تهران وسال 78 افتادم و بعد مجلس ششم که در دفاع از حریم دانشگاه در حال وضع قوانین بودند و ... که ما چون جزء ملتهای جنوبی – یا به تعبیر قدیمی تر جهان سومی – هستیم، وضع امنیت دانشگاههایمان این است و در خیابان به اعتراضات و اجتماعات پاک و معصومانه عده ای از دانشجویان حمله ور میشوند و کتک کاری و بگیر و ببند و چنین و چنان، و الا حدود صد ساله که در اروپا و همین فرانسه خودمان، دانشگاه مقدس ترین و امن ترین حریم ها را داراست!

حتی جالب تر اینجاست که دول مترقیه غربی هم، هم آوا با برخی دانشجویان عزیز ولی آشوب گر شده بودند و از حکومت ایران می خواستند که به خواسته دانشجویان تن بدهد (حالا خواسته هر چه باشد مهم نیست).

بنده نمی خواهم نتیجه بگیرم که بالاخره پلیس باید برای ایجاد آرامش به دانشگاه برود و یا به خاطر حفظ حریم مقدس! دانشگاه و دانشجو، هر غلطی را که دانشجویان خواستند بکنند ندیده گرفته، ولی وارد دانشگاه نشود و یا در خیابان دانشجویان آشوب گر و ماجراجو را کتک نزند و متفرق نکند. منظورم این است که بعضی وقتها ما اینقدر غربیها و اروپایی ها (البته از نوع غیر مسلمانش) را در بست قبول داریم و از پیامبر خودمان هم مقدس تر جلوه میدهیم که نقد را به پیامبر روا میداریم ولی اندیشه و عملکرد اندیشمندان غربی را وحی منزل میدانیم که اگر یک روزی خود آنها این تصورات ما را درباره خودشان بشنوند، اول پوزخندی تحویل ما میدهند و با نگاه عالم اندر سفیهی که به ما می اندازند، در دلشان می گویند که به همین خیال باش و در زبان گویند که دقیقاً آنها هستند که میتوانند درست و غلط را به ما بفهمانند.

 

/ 1 نظر / 16 بازدید
ميمدال

سلام انرپی هسته ای حق مسلم ماست . همش نقد و بحث و حمله ... کمی پيشنهاد و Solution هم بد نيست . و من اله التوفيق .