کاش می شد که کسی می آمد، باور تیره ما را می شست

بسم الله الرحمن الرحیم

اصل بر برائت است، مگر آنکه خلافش اثبات شود (گرفتی چی میگم، باید اثبات شود. اثبات هم همینطوری نیست)

ما در ادعا همه مسلمونیم ولی در عمل هم مسلمونیمون! رو به کار میگیریم؟؟ چقدر تا قسمتی به کار میگیریم؟
ماها (بیشتر ما ایرانیها که ادعای فرهنگ و سابقه فرهنگی ما گوش فلک رو کر کرده است) عادت کردیم که به راحتی از روی ظاهر آدمها سریع و بدون ادله اثبات کننده، پشت سر مردم حرف در بیاریم و در بوق و کرنا و در پنهان و آشکار، به طرف تهمت بزنیم.

برای اینکه زیاد حرف نزنم بذارین مثال بزنم که، عادت کردیم اگه یک نفر زیر چشمهاش سیاه بود زود بگیم نگاه کن، تابلوه که طرف مواد مصرف میکنه یا تا صبح پای اینترنت و ماهواره بوده. (ولی هیچکی نمیگه، بابا شاید طرف بیماری داره یا ارثیه)

یا اگه دختر خانومی (حتی از روی نادونی و کمبود اعتقادات) شلوار کوتاه یا آرایش غلیظ داره، براش حرف در بیاریم که بله، این دختره مشکل داره و هر روز .... و حتی به راحتی طرف رو کافر هم بکنیم و اگه دستمون میرسید و رومون میشد حکم قتل و ارتداد طفلی رو صادر کنیم. خود حقیر کسی را میشناسم که اینطوری بود ولی هنوز نمیدونست دوست پسر کی هست (مرده یا زنه!!). ولی از روی بی اطلاعی یا عادت خانوادگی اینطوری شده بود و جالب اینجاست که حتی روش نمیشد با آقایون حرف بزنه (زود سرخ میشد و خجالت میکشید).

و خیلی عادت کردیم که اگه کسی حرفی بزنه، زود بگیم که منظور طرف این بود که ....

حالا حساب کنید که ما چقدر در مورد رفتارها و گفتارهای مردم زود قضاوت میکنیم و خودمون میبریم و میدوزیم ولی تصور نمیکنیم که حتما این قضاوت بدون اثبات ما گناهش خیلی خیلی بیشتر از گناه (انجام نگرفته) اون شخصه.

 من شده بارها سر این قضاوتهای عجولانه و بدون اثبات شرعی و قانونی وقتی با کسی حرفم شده، طرف میگه خب کاری نداره میریم تحقیق و تجسس میکنیم که ببینی حرف من درسته یا نه. حالا کی گفته ما حق تحقیق و تجسس داریم؟ تازه اگر هم درست در بیاد و اون شخص این عیب رو داشته باشه مگه ما حق داریم منتشرش بکنیم و به قول معروف غیبت طرف رو بکنیم (غیبت یعنی همین دیگه که یک شخصی یک عیب یا عمل بدی کرده ولی ما بیاییم به این و اون بگیم) یعنی اینجوری بگم، کلا دنبال عیب گشتن و تجسس کردن و منتشر کردنش، گناه خیلی بزرگی و از شصت تا فلان کار کردن بد تر و شدید تره.

 بابا مگه ما توی قرآن نداریم که خدا خودش گفته که «يا ايها الذين آمنوا اجتنبوا کثيراً من الظن ان بعض الظن اثم و لاتجسسوا و لا يغتب بعضکم بعضاً....»(حجرات 12) یعنی از بسیاری از گمانها بپرهیزید که چه بسا بیشتر تصورات و گمانهای شما گناه بزرگی است و [در امور مردم] تجسس نکنید (خودمونیش یعنی فضولی نکنید) و بعضی از شما غیبت بعضی دیگر را نکنند...

این حدیث گوهر بار رو هم از حضرت رسول اعظم (ص) داشته باشید:

«من بات و فى قلبه غش لاخيه المسلم بات فى سخط الله و اءصبح كذلك حتى يتوب‏» (امالى صدوق، ص ۲۵۷) .

«كسى كه شب را بگذراند و دلش به برادر مسلمان خود [منظور هم خواهره هم برادر] ناخالص و آميخته به بدبينى باشد، آن شب را در غضب الهى‏مى‏گذراند و اگر صبح كند و همچنان دلش نسبت‏به وى ناپاك باشد، بازهم در غضب الهى است تا زمانى كه توبه كند [ودلش را از بدبينى تطهير نمايد]».

 

گفتم که الف، گفت دگر، گفتم هیچ
در خانه اگر کس است یک حرف بس است

در خاتمه دوست دارم این شعر زیبا رو که از آقای کیوان شاهبداغی هست بخونید (البته ایشون رو من نمیشناسم ولی خیلی دوست دارم باهاشون آشنا بشم و اگه آقای کيوان شاهبداغي از توی اینترنت ما رو پیدا کرد یه سری هم به این بنده بزنه)

... کاش می شد که کسی می‌آمد

باور تیره ما را میشست

و به ما می فهماند

دل ما,منزل تاریکی نیست

اخم بر چهره بسی نازیباست

بهترین واژه همان لبخند است

که ز لب های همه دور شده است

کاش می شد که به انگشت, نخی می بستیم

تا فراموش نگردد که هنوز انسانیم

قبل از آنی که کسی سر برسد

ما نگاهی به دل خسته خود می کردیم

شاید این قفل به دست خود ما باز شود...

/ 15 نظر / 13 بازدید
نمایش نظرات قبلی
هاجر

درسته که ما هیچ جای دینمون چنین حکمی رو نداریم اما اون عالم کار درستی کرده ! چرا که نمی شه عده ای رو که سالیان سال در گناه و دوری از دین بودن یک باره نمازخون کرد ! پله پله و یواش یواش ! زمان خودش همه ی کارا رو درست می کنه ! موسی باعث شد که اون شبان یک دفعه از اون همه راز و نیاز عاشقانه با خدا بریده بشه و شرمنده ، خوب خدا نمی خواد بنده ای از درگاهش رونده بشه و ناراحت ، خدا آدمای صاف و ساده و سالم رو خیلی دوست داره ... امیدوارم که تونسته باشم به سوالتون تا حتی جواب بدم ، اگه قانع نشدین می تونم از کسایی که بیشتر از من می دونن سوال کنم و بهتون جوابشو بدم . یا علی مدد .

هاجر

سلام دوباره آقا یا خانم اصولگرا ؟ مطلب این دفعه تون به انضمام چند تای پایینی شو خوندم . از اون مناظره ی ! عارف و شیطان خیلی خوشم اومد . واقعا بحث و استدلال آوردن برای بعضی ها وقت تلف کردنه چرا که دوباره راه خودشونو می رن ! اما پست این دفعه تون ، که شامل تجسس می شد ، چه جالب ! من این مطلب رو نخونده بودم اما توی کامنتای قبلیم از فضولی کردن توی دین و دینداری مردم گفته بودم ! به این می گن تفاهم !

هاجر

اصولا عموم ایرانی های عزیز فکر می کنن که برای خودشون یه پا قاضی هستند و روی همین حساب بیشتر روشون قضاوت می شه ! ( گرفتی چی می گم ؟ ) . با شما در مورد این مقاله موافقم ، من همیشه با فرهنگ سازی موافقم ، فرهنگ سازی می تونه خلائی اگه هست ، حتی از جنس فرهنگیش رو اصلاح کنه . باید فرهنگ جامعه بره بالا تا هیچ وقت کسی با کمبود اعتقاد مواجه نباشه و به نوعی حجت برای مردم تموم باشه تا کسی نتونه گناهشو به خاطر کمبود اطلاعات بدونه . و ای امان از دست تجسس که .... بهتره من بیشتر از این حرف نزنم ، اگه به روز کردین حتما اطلاع بدین تا سر بزنم . من جمعه ها به روز می کنم . خوشحال می شم اگه تشریف بیارین . موفق و موید باشید . هاجر

آشنا

هر وقت فکر ميکنم از اطرافيان موفق تر وبهتر هستم ..زود ميفهمم که نيستم.. هر وقت فکر ميکنم که خيلی بهت نزديکم ..تازه ميفهمم که بينمون سالهای نوری فاصله هست..ولی هر وقت که ميخوام با تمام سلولهام بهت نزديک باشم حس ميکنم هستم..خيلي ها رو از رو ظاهر نفی ويا اثبات کردم وخلافش ثابت شده..باز کم نميارم؟؟؟بالاخره بايد خدا جون يه فرقی بين من وتو باشه.. تو درون ودلها رو ميبينی من بيچاره هم بيرون وظاهر.کاشکی مثل تو مي شدم خدا جون.

علی

اگر دقت کنيم بسياری از زمان زندگيمونو صرف سر به کار دیگران بردنها و استدلالهای بی حاصل و حرفهای الکی زدنها و فضولی کردنها و چوب لا چرخ گذاشتنها و چشم و هم چشميها و .... تلف ميکنيم تازه همش ياد گرفتيم تا گناه خودمون گردن کس ديگه بندازيم و دنبال مقصر بگرديم و.... تو خودت بخوان از اين...

آميتيس

بيرون ز تو نيست هر چه در عالم هست از خود بطلب هر آنچه خواهی که تويی ... من به اين معتقدم که هر کی زمانی در موردش حرفی زده بشه يا عکس العملی ببينه حتما يه روزی از درونش اونو خواسته... نمی گم غيبت و بدگويی و پيش گويی در مورد آدما کار درستيه نه اصلا.. اما واقعيت اينه که ماها هر چی که از درون بخوايم سرمون می ياد... در مورد مسلمان نما و مسلمونیه واقعی هم که دیگه نگووووووووو.... من این چند وقت با کل دین و ادیان مشکل پیدا کردم.. بهتره در این مورد حرفی نزنم... برقرار و پاینده باشید.

علی

روزی يک اعرابی جو گير ميشه ميره پيش حضرت امير المومنين علی(عليه السلام) ميگه يا علی پاشو و شمشير بکش تا با هم بريم کفر رو نابود کنيم لشکر آدمشم با من حضرت میفرمایند: من علی که علیم و فاتح خیبر تا خدا نخواهد نمیتونم اين کار رو انجام دهم. اعرابی مپرسه پس چی کار کنيم. حضرت ميفرمايد برو دين خودت رو بچسب تا از دستش ندی. حالا خودتان قضاوت بگویید که بهتر است که نسبت به ديگران قضاوت کنيم يا اينکه مواظب باشيم دينمان را از دست ندهيم

ابوالفضل

با عرض سلام و احترام : با فرمايشات شما کاملا موافقم . اين روزها بدجوری آدمها به ظاهر افراد قضاوت می کنند . شايد منشا ضربالمثل قديمی که می گويد عقل مردم در چشمانشان است از همين امر نشات گرفته باشد. ولی در برخی از مواقع هم همانگونه که در حديث داريم چهره ها گواه اعمال است. به مانند همان حديث که نور ايمان در سيمای مومن ظاهر می گردد و ... خدا خيرت دهد به مانند هميشه بهره بردم. ايام به کام و التماس دعا